ปกหนังสืออิเลคทรอนิกส์

แนะนำตัว

ชื่อ เด็กหญิง เมธาวี  โสวะภาสน์ ชื่อเล่น ปลายฝน

(หัวหน้าห้อง) ม.3/3  เลขที่ 5

เกิด 18 พ.ย. 2540

โรงเรียนอำนาจเจริญ

งานนำเสนอ โรงเรียนของฉัน

งานนำเสนอเดี่ยวประเภท Documents

งานนำเสนอเดี่ยว

หนูรักแม่ที่สุด

เเม่เปรียบดั่ง นางฟ้าของลูก แม่เป็นได้ทุกอย่างที่ลูกต้องการ แม่ทำเพื่อลูกทุกอย่าง ไม่ว่าลูกจะขออะไร แม่ก็หามาให้

 โอ้ละเห่-ฟูมฟัก…ด้วยรักเจ้า

เมื่อยามเยาว์แม่ถนอมกล่อมจอมขวัญ

เอื้ออาทร-ร้อนร้าย แม่คลายพลัน

ภัยกางกั้นแม่กล้าฟันฝ่าไป

หวังเพียงแค่ “คนดี” ที่แม่รัก

จะมีหลักอนาคตที่สดใส

ยอมลำบากยากเย็นทุกข์เข็ญใจ

ด้วยสายใยรักแน่น ไม่แคลนคลอน

แม่จ๋า…ล้านความรักจากใครเขา

หลอมรวมเข้าอาจแกร่งยิ่งดั่งสิงขร

แต่… “รัก” หญิงที่ขนานนาม “มารดร”

แกร่งแน่นอน..กว่าสิ่งใดในโลกา

แม่จ๋า…แม่คือหญิงที่ยิ่งใหญ่

เหนือเทพไท้ ทั้งสามภพจบทั่วหล้า

พระคุณล้นเกินรำพันจำนรรจา

พรรณนาเทียบได้…ไม่เพียงพอ

จะหาทิพย์จากสวรรค์ ณ ชั้นสรวง

กรองเป็นพวงแทนพลอย…ทำสร้อยศอ

หรือหยิบดาวพราวฟ้ามาทักทอ

แทนป่านปอ….เป็นของขวัญ…นั้นด้อยไป

โอ้ละเห่..ที่ฟูมฟัก “ลูกรักแม่” 

สัญญาแน่..เป็นคนดีมิเผลอไผล

เพื่อทดแทนคุณความรัก…จากดวงใจ

กราบด้วย “มาลัยอักษรา” บูชาเอย

http://campus.sanook.com/925148/%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B9%81%E0%B8%A1%E0%B9%88/

วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา

วันเข้าพรรษา

         
              วันเข้าพรรษา เป็นวันสำคัญในพุทธศาสนาวันหนึ่ง ที่พระสงฆ์อธิษฐานว่าจะพักประจำอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง ตลอดช่วงฤดูฝนที่มีกำหนดเป็นระยะเวลา 3 เดือน ตามที่พระธรรมวินัยบัญญัติไว้ โดยไม่ไปค้างแรมที่อื่น

               "เข้าพรรษา" แปลว่า "พักฝน" หมายถึง พระภิกษุสงฆ์ต้องอยู่ประจำ ณ วัดใดวัดหนึ่งระหว่างฤดูฝน โดยเหตุที่พระภิกษุในสมัยพุทธกาล มีหน้าที่จะต้องจาริกโปรดสัตว์ และเผยแผ่พระธรรมคำสั่งสอนแก่ประชาชนไปในที่ต่าง ๆ ไม่จำเป็นต้องมีที่อยู่ประจำ แม้ในฤดูฝน ชาวบ้านจึงตำหนิว่าไปเหยียบข้าวกล้าและพืชอื่น ๆ จนเสียหาย พระพุทธเจ้าจึงทรงวางระเบียบการจำพรรษาให้พระภิกษุอยู่ประจำที่ตลอด 3 เดือน ในฤดูฝน คือ เริ่มตั้งแต่วันแรม 1 ค่ำ เดือน 8 ของทุกปี เรียกว่า "ปุริมพรรษา" ถ้าปีใดมีเดือน 8 สองครั้ง ก็เลื่อนมาเป็นวันแรม 1 ค่ำ เดือนแปดหลัง และออกพรรษาในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 เรียกว่า "ปัจฉิมพรรษา" เว้นแต่มีกิจธุระคือเมื่อเดินทางไปแล้วไม่สามารถจะกลับได้ในเดียวนั้น ก็ทรงอนุญาตให้ไปแรมคืนได้ คราวหนึ่งไม่เกิน 7 คืน เรียกว่า "สัตตาหะ" หากเกินกำหนดนี้ถือว่าไม่ได้รับประโยชน์แห่งการจำพรรษา จัดว่าพรรษาขาด

              สำหรับข้อยกเว้นให้ภิกษุจำพรรษาที่อื่นได้ โดยไม่ถือเป็นการขาดพรรษา เว้นแต่เกิน 7 วัน ได้แก่ 1.การไปรักษาพยาบาลภิกษุ หรือบิดามารดาที่เจ็บป่วย 2.การไประงับภิกษุสามเณรที่อยากจะสึกมิให้สึกได้ 3.การไปเพื่อกิจธุระของคณะสงฆ์ เช่น การไปหาอุปกรณ์มาซ่อมกุฏิที่ชำรุด 4.หากทายกนิมนต์ไปทำบุญ ก็ไปฉลองศรัทธาในการบำเพ็ญกุศลของเขาได้ นอกจากนี้หากระหว่างเดินทางตรงกับวันหยุดเข้าพรรษาพอดี พระภิกษุสงฆ์เข้ามาทันในหมู่บ้านหรือในเมืองก็พอจะหาที่พักพิงได้ตามสมควร แต่ถ้ามาไม่ทันก็ต้องพึ่งโคนไม้ใหญ่เป็นที่พักแรม ชาวบ้านเห็นพระได้รับความลำบากเช่นนี้ จึงช่วยกันปลูกเพิง เพื่อให้ท่านได้อาศัยพักฝน รวมกันหลาย ๆ องค์ ที่พักดังกล่าวนี้เรียกว่า "วิหาร" แปลว่า ที่อยู่สงฆ์ เมื่อหมดแล้ว พระสงฆ์ท่านออกจาริกตามกิจของท่านครั้ง ถึงหน้าฝนใหม่ท่านก็กลับมาพักอีก เพราะสะดวกดี แต่บางท่านอยู่ประจำเลย บางทีเศรษฐีมีจิตศัรทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ก็เลือกหาสถานที่สงบเงียบไม่ห่างไกลจากชุมชนนัก สร้างที่พัก เรียกว่า "อาราม" ให้เป็นที่อยู่ของสงฆ์ดังเช่นปัจจุบันนี้

                ทั้งนี้ โดยปกติเครื่องใช้สอยของพระตามพุทธานุญาตให้มีประจำตัวนั้น มีเพียงอัฏฐบริขาร อันได้แก่ สบง จีวร สังฆาฏิ เข็ม บาตร รัดประคด หม้อกรองน้ำ และมีดโกน และกว่าพระท่านจะหาที่พักแรมได้ บางทีก็ถูกฝนต้นฤดูเปียกปอนมา ชาวบ้านที่ใจบุญจึงถวายผ้าอาบน้ำฝนสำหรับให้ท่านได้ผลัดเปลี่ยน และถวายของจำเป็นแก่กิจประจำวันของท่านเป็นพิเศษในเข้าพรรษา นับเป็นเหตุให้มีประเพณีทำบุญเนื่องในวันนี้สืบมา...



http://hilight.kapook.com/view/13698/